Dag 10: Charlottes verjaardag

Beste familie, kennissen en collega's,

            Zoals gisteren al geschreven is vandaag de verjaardag van Charlotte. Wel een beetje saai, zo zonder je famillie en vrienden maar het weer maakt veel goed. Charlotte was voor haar doen er vroeg uit en ik dacht, o, o, dat beloofd wat en dat deed het. Shoppen dus geblazen. Nu moet je weten dat ik nooit mee ga en Charlotte niet met mij. Het winkel in en wnkel uit is mij doodgewoon niet gegeven vooral als we dan weer een winkel ingaan waar we al geweest zijn dan heb ik het helemaal gehad. Zo interesseerd Charlotte zich in het geheel niet voor mijn PC, audio en video hobby tot het moment van aankoop. Dan wil ze toch wel even weten waar al die zuur verdiende Eurotjes naar toe gaan. Ze is bij ons nu eenmaal het hoofd van financieen, zeker als ik een uitgave wil doen :-)

           Wel, na wat winkels in en uit te zijn gegaan en wat voor mij klaarblijkelijk totaal onbekende prullaria ingeslagen te hebben vervolgde we onze weg. Ik bleef kalm want het was haar dag en zeg nou zelf, dat moet toch kunnen, een keer per jaar :-). Ik had in het begin van de morgen een guide in de handen gedrukt gekregen van een van de hotelbediendes en daar stond een mooie wandelroute op. WANDELROUTE???????? En je zou helemaal niet gaan wandelen? Nee, dat klopt als een bus maar daar is vanmorgen dus iets aan vooraf gegaan. Dat zit zo.

          We hadden aan een hotelbediende gevraagd om een sightseeingtour. Bleek die helemaal niet nodig te zijn. Alle toeristische trekpleisters liggen hier op 5 tot 10 minuten lopen. Het centrum van Wellington is eigenlijk heel klein dus ja, wat moet je dan. Toch maar gaan lopen. Ik zocht een route uit en en vroeg aan een winkelbediende waar het begin van een bepaalde tour was. Nadat hij mij deze had gegeven gaf hij me toch een goede raad. "Als je hier nou tegenover de kabeltrein naar boven neemt dan hoef je alleen nog maar af te dalen". Dat was niet tegen dovemansoren gezegd. En inderdaad, hier hebben we dan ook alle prachtige panoramafoto's van Wellington geschoten. En de afdaling was wel zo steil in de vorm van haarspeldbochten dat we eerder bezig waren om ons voetje voor voetje voor een val te behoeden i.p.v. afdalen. Onze kuitsperen schreeuwden het uit maar er zat niks anders op.

              Andersom was helemaal geen optie, eerst stijgen en dan met de kabeltrein weer naar het centrum. Dan had ik er zo mee gekapt. Na 3,5 uur gewandeld te hebben (inclusief het geslenter van het shoppen) kwamen we bekaf aan bij het hotel. Voortaan toch maar een stad uitzoeken met een wat groter centrum :-).

               Dit moet het helaas al weer zijn, we nemen er nog een op Charlottes verjaardag en voor morgen hebben we nog niks op het prgramma staan.

           O ja, nog even dit, bedankt voor alle leuke reacties tot nu toe. We lezen deze eerst voordat er een nieuw reisverslag wordt opgemaakt. Blijf vooral reageren.

Tot morgen.

Charlotte en Ger.