Dag 14: Het Zuider Eiland

Geoiemorgen voor jullie en goeieavond voor ons,

            Nadat we gisteren avond ons nog eens even heerlijk te goed hebben gedaan aan de Begische geneugtes in het Belgisch cafe dat een straat verwijderd was van ons hotel in Wellington was het vanmorgen dan toch tijd om de grote oversteek te gaan maken naar het Zuider Eiland. Nadat we onze zwarte Ford Falcon hadden ingeleverd (het werd tijd, we reden deze inmiddels al weer meer dan een week :-) ) konden we aan boord en namen afscheid van het Noorder Eiland. De zon scheen al weer vol op en dit was voor Nieuw Zeelandse begrippen ongekend. Er werd zelfs een item aan besteed in het journaal. Normaal hebben de mensen in Wellington 2 dagen goed weer en dan een dag slecht weer. Nu is het bijna 2 weken zonovergoten en er komt voorlopig geen einde aan. Een hogedrukgebied dat al die tijd boven Kiwiland ligt gaat het nog wel een tijd volhouden zo is de verwachting. O sorry hoor. Jullie zitten natuurlijk met grijs, grauw weer met sneeuw en meer van die ellende :-)

               De overtocht was fantastisch, een kalme zee, genoeg te eten en drinken aan boord. Nog afgezien van het uitzicht, wij hebben er eerst zelf maar eens van genoten, foto's zijn er dan ook niet. Die maken we wel als we terug gaan. Op het Zuider Eiland aangekomen stond er al weer een schitterende Ford Falcon klaar, dit maal een zilver grijze. Je ziet niet veel van die scheurijzers hier rond rijden en dat is dan weer goed voor mijn ego :-). De tocht naar Nelson kon beginnen en wat voor een tocht! We werden getrakteerd op een aaneenschakeling van scherpe bochten en stevig stijgen en dalen waardoor de snelheid niet boven de 35 km/uur kwam. Veel stopplaatsen waren door de Nieuw Zeelandse overheid gecreeerd en daar hebben we dan dus ook veelvuldig gebruik van gemaakt gezien het aantal foto's van de werkelijk overdonderende vergezichten. Als dit representatief is voor het hele Zuider Eiland dan staat ons nog wat te wachten.

              Na een tijdje werd het allemaal weer wat recht toe en recht aan maar niet voor lang. Langs de zee kronkelde de weg zich verder met links van ons een enorm bergmassief. We naderde Nelson en kwamen aan bij ons hotel, wel het was meer gesitueerd als een klein Engels uitziend dorpje waarvan je morgen de foto's wel zal zien. Voor nu hebben we iedereen weer voldoende bijgepraat. Geniet maar van de foto's en bedenk maar eens wat je allemaal mist :-)

Charlotte en Ger