Dag 6: Auckland

Goeiemorgen familie, kennissen en collega's,

             Vanochtend de huurauto opgehaald en Auckland gaan bekijken met deze auto waarvan het stuur helaas aan de verkeerde stand zat. Het links rijden ging in eerste instantie wel totdat mijn rechter hersenhelft er zich mee ging bemoeien. "Waar ben jij nou eigenlijk in hemelsnaam mee bezig?" was als of dat tegen me werd gezegd. Vanaf dat moment sloop er hier en daar wel een foutje in. 2x aan de verkeerde kant de vluchtheuvel gepasseerd wat je al snel merkt doordat de richtingspijlen op het asfalt je tegemoet komen i.p.v. dat ze met jouw rijrichting mee gaan. Ook de medeweggebruikers zijn erg vriendelijk, geen scheldpartijen of lange vingers maar een vriendelijke glimlach. Ik ben dus niet de enige die hier wel eens in de fout gaat. De Kiwi's (bijnaam voor de Nieuw Zeelander genoemd naar een loopvogel die hier leeft en niet het groene harige vruchtje) hebben al vaker een gedesorienteerde Europeaan op hun pad gevonden. Het is in deze miljoenenstad opvallend rustig (1,2 miljoen Kiwi's) en de rijstijl is zeer relaxed als of ze alle tijd van de wereld hebben.

               Rond 12 uur weer terug en hebben maar even een rustpauze genomen om de indrukken die we hier hebben opgedaan te laten bezinken. Hierna zijn we te voet verder gegaan het centrum in  en Charlotte nam het initiatief. Op aardig wat plaatsen geweest want het centrum lag vlak bij het hotel. Opvallend was dat ook hier de tekst NO SMOKING geregeld op het asfalt stond. Dus stelletje nicotine verslaafden, ik zou er maar vast aan leren wennen dat het binnenkort helemaal met het roken is afgelopen :-). Wat ook op viel was dat de mensen bij een bushalte netjes in een rij achter elkaar de bus in gingen. Dan moet je eens bij ons kijken. Je moet toch wel een klein beetje van mijn postuur zijn wil je niet dood gedrukt worden in het gedrang :-).

              Wat wel me de stuipen op het lijf joeg is het hulpmiddel voor blinden om over te steken. Het is hetzelfde signaal als bij ons maar voordat de slechtzienden kunnen gaan oversteken hoor je een keiharde elektronische PIEEEEEEEEP. Ik schrok me te pleuris. Zouden ze die blinden hier ook zo snel mogelijk doof willen hebben? Nu zijn we hier nog maar 2 dagen maar wat me nu al gaat irriteren is het geven van fooien. Overal schijnt dat er bij te moeten horen dat je maar met je portomonnee moet klaar staan. Het is zelfs zo dat ze de salarissen gewoon korten omdat ze de rest maar van de aalmoezen bij elkaar moeten schrapen. Wel, ongeschreven lokale regel of niet, wij gaan hier dus mooi mee stoppen. Charlotte en ik moeten gewoon voor elke cent hard (nou hard :-) ) werken. Dan moet de portier, de bellboy, de piccolo, het kamermeisje enz. maar iets anders gaan doen.

               Dit moet het helaas weer zijn ook voor Auckland. Morgen verlaten we deze stad en dalen we langzaam af naar het Zuiden van het Noordereiland.

Tot morgen!

Charlotte en Ger